DeltaPlan

"CareClowns hebben mijn moeder subtiel aangevoeld en verrast"
Bianca Tangande

doneerbutton-geluksmoment2

 

CareClowns aan het woord

Een bijzondere lach, een opvallend contactmoment, een persoon die je bij blijft… Iedere week delen CareClowns een bijzondere ervaring.
In de blogs nemen de clowns je mee in het werk van CareClowns. Lees je mee?

De draad kwijt

Er heerst stilte en rust op een woonkamer in een zorginstelling. Maar ineens klinkt daar een vrolijk deuntje. Waar die vandaan komt, wordt pas duidelijk als CareClowns Olga en Jaja binnen stappen. Met accordeonmuziek en vrolijke zang brengen zij verlichting de woonkamer in. Mevrouw de Wit zit in deze kamer en ziet het hele gebeuren een tijdje aan. Ze kan het bezoek niet geheel plaatsen.


Van een lastige situatie naar een mooi moment

Een ervaring van Hanneke Heessels (artistiek teamleider en CareClown Hansje)

CareClowns Hansje en Toos betreden een woonkamer. Daar treffen ze drie medewerkers van de zorginstelling zittend naast een meneer met dementie. De drie medewerkers kennen de clowns nog niet.

 

De clowns kennen de man die aan tafel zit al. Maar nu merken de clowns op dat hij achteruit is gegaan. De clowns schatten opnieuw in hoe zij hem kunnen benaderen, hij lijkt namelijk een beetje teruggetrokken. Terwijl CareClowns Hansje en Toos spelen, maakt een van de medewerkers een opmerking tegen de meneer: “Je snapt er helemaal niks van hè.” Oei, denken de clowns, dat is geen fijne opmerking. En dat kan erg afleiden.


LICHT – een dagje mee met CareClowns

Een gastblog door Laura Koppenberg, manager bij CliniClowns

De televisie staat aan: Max Geheugentrainer. Ik kijk om me heen. Ik zit in een gezellige woonkamer waar sfeer hangt. Kleedjes op tafel, er staan planten. Een mooie oude pendule, een boekenkast. Aan de grote tafel zitten een stuk of 7 mensen, mannen en vrouwen. Soms in een rolstoel, ze staren voor zich uit, ze drinken een kopje koffie. Het is moeilijk contact met ze te maken. Soms begint iemand uit het niets te praten. Ik kan er geen touw aan vast knopen en het lijkt tegen niemand in het bijzonder gericht. De mensen voor de televisie lijken het programma nauwelijks te registreren.

Ik ben met Nathalie Verdonschot, manager bij CareClowns, een dagje mee op pad.
In het verzorgingshuis in Ede, waar we te gast zijn, worden in een liefdevolle omgeving ouderen met dementie verzorgd. Het personeel heeft echt z’n best gedaan de huiskamer gezellig te maken. Overal zijn spulletjes die doen denken aan vroeger. Er scharrelt een oude labrador door de gangen.
Wat direct opvalt: tijd voor de bewoners is er nauwelijks. Werken in de zorg betekent: altijd bezig. Als we binnenkomen is de ontbijtboel net aan kant, en na een snel kopje koffie is het alweer tijd om de lunch voor te bereiden. Persoonlijke aandacht voor de bewoners schiet er dan gauw bij in, hoezeer ze ook hun best doen. Fijn dat de clowns hier vandaag zijn.
Eerlijk is eerlijk: ik ben geraakt, nog voordat de clowns binnen komen. Het treft me, hoe een mensenleven in de laatste fase er uit kan zien. En ook hoe dat voor de partner moet zijn, die de achteruitgang van nabij meemaakt.

Dan komen Zabor en Sien de ruimte in. Ze maken zacht muziek; Sien zingt en Zabor bespeelt de accordeon. De televisie gaat uit. Sien draagt een blauwe rok en een groen shirt en wordt door een dame ‘ blauwgroentje’ genoemd. Ze zingt zachtjes mee met Sien.
Aan de ronde tafel zit een vrouw met een grijs vest, het hoofd voorover gebogen. Als Sien en Zabor bij de tafel komen, richt ze haar hoofd zachtjes op. Later zal ze lachen en Sien haar naam vertellen. Ria. Bij Ria is tijdens het bezoek van de clowns het licht in haar hoofd weer even aan gegaan.
En eigenlijk is dat wat er bijna bij iedereen in de ruimte gebeurt. Het bezoek van de clowns begint klein, maar de lichtheid verspreidt zich al snel door de hele kamer. Je ziet vrijwel bij elke bewoner iets van een sprankeling. Een lach. Contact.

Neem de dame die een appeltje zit te schillen – samen met Sien zit ze als een klein meisje te giechelen, terwijl ze stukjes appel aan Zabor belooft die in Siens mond verdwijnen. Of de dame die uit Frankrijk komt – net als Zabor! Breekbaar zingen ze samen La Vie En Rose. En Sur Le Pont d’Avignon. Streng zegt ze: het is LE pont. Masculin!
Langzaam komt de hele kamer tot leven. Zabor komt klem te zitten in een stoel, iedereen lacht om zijn onhandigheid. ‘Je moet niet zo druk doen, daar krijg je grijze haren van’, zegt de mevrouw van het appeltje. En daarna ‘als we maar kunnen lachen, daar gaat het om’. Dat zegt ze wel een paar keer. Bij het afscheid zingen Sien en Zabor “Als de klok van Arnemuiden”. Iedereen wiegt op de muziek en bewoner Jan speelt zelfs een stukje mondharmonica mee.
Wat een bijzonder werk is dit en wat mooi om te zien, hoe de CareClowns het licht weer even laten schijnen.
In de ruimte, en ook even in het hoofd van deze kwetsbare groep mensen.


Rust

Een ervaring van Brenda Pronker (CareClown Olga)

Met onrustige geluiden en een nerveuze blik loopt een mevrouw de hele dag angstig heen en weer. Zij zit dan ook niet in de huiskamer waar CareClowns Olga en Toos deze keer spelen. Na hun bezoek aan een huiskamer lopen de clowns de gang op. Daar komen ze de mevrouw tegen. Ook vandaag ziet ze er nerveus uit. De clowns leggen hun spullen weg en CareClown Olga pakt de doorleefde armen van de mevrouw vast. Al snel voelt ze dat de mevrouw op haar leunt.


Een plekje in haar hart

Een ervaring van Hanneke Heessels (artistiek teamleider en CareClown Hansje)

Al eerder schreven we over een mevrouw die CareClowns in haar hart gesloten heeft. Deze mevrouw was altijd vol van levensenergie en vreugde. De laatste tijd is zij in een verre fase van dementie, de vorige keer dat de clowns bij haar waren werd dan ook anders dan eerst. Lees dat blog hier.

 

CareClowns Hansje en haar collega zijn laatst weer bij de zorginstelling geweest waar deze mevrouw woont. Al snel vroeg een verzorgster of ze nog even naar de huiskamer wilden gaan van die mevrouw.

Stilletjes schuifelden de clowns binnen. De mevrouw heeft de clowns een plekje in haar hart gegeven en zij begreep dat dit de laatste kans was om de clowns te zien. Deze kans pakte ze dan ook om afscheid te nemen. Een emotioneel moment brak aan. Samen zongen ze hun laatste lied. Het liet bij de clowns een enorme indruk achter.

 

 


Initiatief van CliniClowns

dementerenden ouderenStichting CareClowns is een initiatief van Stichting CliniClowns. Wij gaan op bezoek bij mensen met dementie in zorginstellingen. We proberen hun isolement en eenzaamheid te verzachten met een moment van geluk. Of een spontane lach.

Lees meer over de organisatie

Mensen met dementie

Dementie is een hersenaandoening die mensen langzaam maar zeker volledig afhankelijk maakt van de zorg van anderen. Dementie is een verzamelnaam voor vijftig ziektes, waarvan Alzheimer de meest voorkomende is.